Hoe heurt het nou eigenlijk: het beheer van recruitment marketing tooling
Er bestaat etiquette voor vrijwel alles. Maar voor het beheer van recruitment marketing tooling bestaat vreemd genoeg geen enkele omgangsvorm.
Door Jelmer Zuidema
Gepubliceerd op 6 min leestijd
Er bestaat etiquette voor vrijwel alles. Welke vork je pakt bij het voorgerecht, hoe je een borrel verlaat zonder dat iemand het merkt, wanneer je "u" zegt tegen een klant die ouder is dan jijzelf. Maar voor het beheer van recruitment marketing tooling bestaat vreemd genoeg geen enkele omgangsvorm. En dat merk je.
Je merkt het op maandagochtend, wanneer de Tag Manager container leeg blijkt omdat "marketing aan het opruimen was". Je merkt het wanneer de toegang tot de Meta Business Manager verdwenen is omdat een oud-collega de enige admin bleek. En wij merken het het meest als we willen beginnen aan een implementatie.
Tijd dus voor een gids. Met hier en daar een opgetrokken wenkbrauw, want zo heurt dat.
Regel één: recruitment marketing is de eigenaar, geen gast
Laten we beginnen bij het fundament. De volgende toolings zijn initieel eigendom van recruitment marketing. Niet van IT, niet van corporate marketing, niet van "iemand van communicatie die het er ooit bij is gaan doen":
- De werkenbij-site. Het kroonjuweel. Alles wat hier gebeurt, van content tot techniek, raakt direct de candidate journey.
- (Google) Tag Manager. De container waarin alle metingen samenkomen. Wie hier zonder overleg in rommelt, rommelt in de boekhouding van recruitment.
- (Google) Analytics of een alternatief als Piwik Pro. De plek waar zichtbaar wordt wat werkt en wat niet.
- Meta Business Manager en LinkedIn Campaign Manager. Inclusief de bijbehorende pixels, conversie-API's en advertentieaccounts.
- De LinkedIn bedrijfspagina (of op zijn minst het recruitment-deel ervan, inclusief Life-tabblad en vacature-integratie).
- Canva, of welk creatietool dan ook. Klinkt onschuldig, tot de brand kit wordt aangepast en al je templates ineens in de verkeerde kleuren staan.
- Job board accounts. Indeed Employer, Nationale Vacaturebank, noem ze op. Inclusief de feeds die daar naartoe lopen.
- De cookiebanner en consent management. Ja, echt. Eén verkeerde instelling en je meet drie maanden lang niets, terwijl iedereen denkt dat de campagnes slecht presteren.
- UTM-conventies en tracking-afspraken. Geen tool, wel infrastructuur. Wie de naamgeving verandert, verandert de geschiedschrijving.
- De koppeling tussen ATS en de rest. De navelstreng van al je data.
Eigenaarschap betekent niet dat recruitment marketing alles zelf hoeft te doen. IT mag hosten, marketing mag meekijken, een bureau mag uitvoeren. Maar de regie, de toegang en het laatste woord liggen bij recruitment marketing. Zo heurt dat.
Regel twee: informeren is geen betrekken
Hier gaat het meestal mis, en hier wordt de etiquette het vaakst geschonden.
"We hebben jullie toch gemaild dat de website zou migreren?"
Dat klopt. Er is gemaild. Op vrijdagmiddag, drie dagen voor de livegang, in een thread met veertien mensen in de cc. Dat is informeren. Informeren is wat je doet bij een verhuizing van het koffieapparaat (wel zo netjes). Bij tooling waar meetdata, campagnes en kandidaten doorheen lopen, betrek je recruitment marketing actief. Vooraf. Aan tafel. Met agendapunt en al.
Het verschil in de praktijk:
Informeren: "De cookiebanner is geüpdatet naar de nieuwe versie."
Betrekken: "We willen de cookiebanner updaten. Welke metingen raakt dat aan jullie kant, en kunnen we samen testen?"
Informeren: "IT heeft de oude subdomeinen opgeruimd."
Betrekken: "We zien een aantal subdomeinen die weinig verkeer krijgen. Kunnen jullie bevestigen welke daarvan in campagnes worden gebruikt voordat we iets uitzetten?"
Informeren: "Marketing heeft een nieuwe huisstijl, de templates zijn al aangepast."
Betrekken: "Er komt een nieuwe huisstijl aan. Laten we samen kijken wat dat betekent voor de werkenbij-site, de advertenties en de employer brand uitingen, en in welke volgorde we dat uitrollen."
Voelt u het verschil? De eerste variant is een fait accompli in een net jasje. De tweede is hoe volwassen organisaties met elkaar omgaan.
Regel drie: toegang is geen gunst
Een klassieker in het genre: recruitment marketing heeft "viewer" rechten in de eigen Analytics-property. Moet iets worden aangepast, dan dient men een ticket in bij een afdeling die het woord candidate journey nog nooit heeft uitgesproken.
Dat is de wereld op zijn kop. Recruitment marketing hoort admin te zijn op de eigen tooling, met anderen als gast. Niet andersom. En bij vertrek van een collega hoort er een tweede admin te zijn, want single points of failure zijn niet chic. Een Business Manager waar één oud-medewerker de sleutel van heeft is geen tool, dat is een gijzeling in wording.
Praktisch betekent dit: leg vast wie eigenaar is, wie admin is, en wie te gast is. Per tool. Op één plek. En loop dat lijstje twee keer per jaar na, bijvoorbeeld als de klok wordt verzet. Dan denkt u er tenminste aan.
Regel vier: wijzigingen hebben een volgorde, net als een diner
Bij een diner serveert men niet het dessert voor de soep. Bij wijzigingen aan recruitment marketing tooling geldt dezelfde logica:
- Aankondigen wat er gaat veranderen en waarom.
- Impact bepalen, samen met recruitment marketing. Welke metingen, campagnes en koppelingen raakt dit?
- Testen in een omgeving waar niets kapot kan.
- Uitrollen op een moment dat het schikt. Dus niet midden in de grootste wervingscampagne van het jaar.
- Controleren of alles nog meet, laadt en converteert.
Wie stap twee overslaat, komt erachter bij stap vijf. Alleen heet stap vijf dan geen controle meer, maar schadebeperking.
Regel vijf: het bureau is een gast, geen bewoner
Werkt u met een bureau? Uitstekend. Maar accounts, containers en advertentieaccounts staan op naam van de organisatie, niet op naam van het bureau. Het bureau krijgt toegang, geen eigendom. Wisselt u van bureau, dan wisselt u van gast. U verhuist niet uw hele huis mee.
Wie ooit heeft meegemaakt dat een advertentieaccount inclusief jaren aan campagnedata en learnings bij een oud bureau achterbleef, weet precies waarom deze regel bestaat.
Tot slot: waarom dit geen gezeur is
Dit lijkt misschien gemierenneuk over rechten en processen. Dat is het niet. Elke wijziging die buiten recruitment marketing om gebeurt, kost data. En data die je mist, krijg je nooit meer terug. Geen enkele tool kan met terugwerkende kracht meten wat er gebeurde toen de tag eruit lag.
Wie stuurt op data, moet dus ook zorgen dat die data niet per ongeluk wordt weggegooid door een collega met goede bedoelingen en te veel rechten. Dat is geen wantrouwen. Dat is gewoon hoe het heurt.
Ik schrijf deze stukken omdat ik oprecht van dit vakgebied houd en het graag een beetje beter, scherper en volwassener zie worden. En, geheel volgens de etiquette, zeg ik er eerlijk bij dat er ook eigenbelang in zit: vindt u dat het bij u intern niet helemaal heurt zoals hierboven beschreven, plan dan vooral iets met mij in. Dan nemen we samen uw situatie door, onder het genot van een kop koffie. Geen cappuccino na 11 uur, uiteraard.
Vragen over dit onderwerp?
Stel je vraag aan Jelmer. Je krijgt antwoord per mail of telefoon, wat jij het prettigst vindt.
